Slovenië, ontdekking van ruwe natuurpracht

De keuze voor Slovenië kwam er vorige zomer al, door het zien passeren op social media. Ik bedacht dat het wellicht gauw heel toeristisch zou worden en begon het te bestuderen als bestemming voor 2020. Van het één kwam het ander, ik vond alleen positieve reviews en we gingen inplannen en opzoeken over dit landje dat dichtbij was en toch door ons ongekend.

Lees verder “Slovenië, ontdekking van ruwe natuurpracht”

Warme steden en dorpen

Ik denk dat ik moet terugkeren naar de eerste dagen op Erasmus. Toen besefte ik voor de eerste keer wat eenzaamheid zou voorstellen. Ik was alleen vertrokken en na een week had ik ngo niemand in levende lijve gesproken, behalve voor utilitaire zaken zoals inschrijven, eten kopen, een kot zoeken. 

Hoezeer ik ook vandaag in drukke periodes wat overprikkeling ervaar en kan genieten van een wandeling in stilte in een gestolen moment: ik heb mensen nodig.

Lees verder “Warme steden en dorpen”

Oog voor het kleine

In de derde quarantaineweek merkte ik dat ik veel begon te piekeren. Daardoor genoot ik ook niet meer van de voordelen van de quarantaine of van kleine fijne momenten met het gezin. Ik dacht vooral aan “na deze quarantaine” en miste zo de mooie zaken met het gezin die er uiteindelijk voor ons ook waren, gezien we alle vier full-time samen konden zijn.

Dus besloot ik om even op te lijsten wat voor kleine, mooie elementen deze Corona ons bracht. Op die manier was ik dankbaar voor de dagen die voorbijgingen. Gelukkig, want intussen zitten we in week 7 en het einde is nog niet in zicht.

Lees verder “Oog voor het kleine”

Een Corona dag

Deze post werd halverwege vorige week geschreven.

Er is al veel over geschreven, ik weet niet of ik veel nieuws kan bijdragen, maar ik geef jullie toch even een blik op wat nu al drie weken dagelijkse kost is. Om ook het positieve zelf te blijven inzien, want ik moet zeggen dat het me soms wel boven het hoofd groeit.

Lees verder “Een Corona dag”