Citytrip in Luik met kinderen

Wat te doen tijdens een citytrip in Luik met kinderen? Ik geef je een top 5 voor een behapbare tweedaagse verkenning van deze stad on fire.

Luik, de vurige stad

Luik wordt ook la ville ardente, de brandende of vurige stad genoemd. Dit zou gelinkt zijn aan het temperament van haar inwoners. Voor mij was het niet de eerste keer dat ik in Luik was, maar wel de eerste keer als toerist.
Luik, hoofdstad van de gelijknamige provincie, is minder gekend maar zeker de moeite waard om één of meerdere dagen in door te brengen. Het kan ook prima gecombineerd worden met enkele dagen Ardennen of Oostkantons.

Lees verder “Citytrip in Luik met kinderen”

Vijf leuke uitstapjes

Op zoek naar een leuke dag-uit met je kinderen of met jezelf? Aan inspiratie vast geen gebrek op websites allerhande. Check je ook eens de website van de Gezinsbond? Altijd leuke tips.

Ik post even mijn favorieten van het voorbije jaar.

  1. Het kindermuseum in Elsene. Een kindermuseum is een wereldwijd netwerk dat kinderen op een intuïtieve manier zaken bijleert over de Grote Wereld. Op dat moment liep de tentoonstelling rond Gevoelens. Denk: uitproberen en overal aanzitten. Denk niet: Technopolis: meestal zijn de zaken gericht op de wereld, nationaliteiten, samenleven en gevoelens. Pik ondertussen ook eens de buurt mee: beetje yuppie maar mooi en klein met leuke, lokale winkeltjes en bars.Kindermuseum Elsene
  2. Trainworld: in Schaarbeek en natuurlijk ga je daarheen per trein. Ideaal voor een regendag en voor kinderen met interesse in voertuigen en verkeer. Heel leuk, al vond ik de toegevoegde waarde van de Lego-experience nogal overroepen. Onze kinderen vonden het een super dagje. Reken wel dat je langer dan een halve dag nodig hebt om het museum rond te gaan, zelfs als je er sneller overgaat dan de eerste beste NMBS-adept.
  3. Red Star line museum in Antwerpen. Had ik al aangekondigd een tijdje terug. Echte topper en bij ons ook in te kaderen rond de reis deze zomer: we gaan richting Amerikaanse Oostkust dus zullen dan zien waar al die “gelukzoekers” die hier vertrokken, daar aankwamen. Altijd goed om hen te motiveren als we daar Ellis Island bezoeken. Best wel pas te doen vanaf het eerste leerjaar en lekker educatief door te trekken rond actua themata zoals migratie vandaag.
  4. Het huis van Alijn. Toppertje in centrum Gent. Een soort Bokrijk maar dan binnen: mooie verzameling van volksgeschiedenis in de 20ste eeuw en leuk om kinderen te tonen hoe hun (over-)grootouders leefden, woonden en werkten. Je hebt daar af en toe speciale (Vlieg)rondleidingen die de moeite waard blijven. Bovendien gericht op heel inclusief onderwijs: slecht-ziende en slecht-horende mensen krijgen heel veel extraatjes qua beleving en ook voor autistische bezoekers is er een speciaal traject. Een kleine variant hierop is trouwens te vinden in het René Declercq museum in Deerlijk. En voor je vraagt waar dat ligt: Niel Destadsbader is dus vandaar, he, mensen.
  5. Het park dichtbij je huis. Meer en meer apprecieer ik om met de kinderen thuis onder mijn kerktoren te blijven. Beginnen ze zich wat te vervelen, dan is er wellicht een park dichtbij jou met een glijbaan. Hen leren dat ze “gewoon thuis” ook dienen te appreciëren.

Ben je op vakantie in Europa? Dan lijst ik even onze toppers verder weg voor je op.

  1. Giverny, het dorp van Monet tussen Parijs en Normandië.
  2. Nemo in Amsterdam.
  3. Legoland, het originele dan wel 🙂 in Denemarken
  4. Het Ikea museum in Zuid-Zweden: topper voor Ikea-lovers of designliefhebbers: het mag dan misschien geen trend-setter maar een trendvolger zijn: je kan er niet omheen dat Ingvar Kamprad de meubelsector voor altijd veranderde.
  5. Het automobielmuseum in Turijn: alleen al voor de lopende band waar je het productieproces van een wagen kunt volgen.

En ook: de vele picknickplekjes die je gewoon zelf vindt. Als je even kijkt. Geniet! en deel gerust enkele tips.

 

  1. parkje

Lichtstad met een kleuter

Wanneer je favoriete nichtje in het hartje van een Hollandse grootstad woont en je zelf meer vakantiedagen hebt dan je echtgenoot, ligt het voor de hand dat je eens een moeder-dochter uitstap plant richting die mooie stad. Vorig jaar kaderde ik dit in als een “afscheid van een kleuterdochter” einde augustus.

Toen onze jongste dit jaar, in zijn laatste kleuter, regelmatig sprak over de Eiffeltoren en dat hij die eens wou zien (waar ligt die dan wel, kleine man? In Parijs, he, mama, in Frankrijk, weet je dat niet?) ging ik overstag. Een afscheid van de kleuterzoon, gelijk voor elk, was de redenering.

Ik boekte dus een heen&terugticket met de TGV op een lesvrije dag. Zonder overnachting weliswaar, want daar zijn er geen gratis logies voor ons en bovendien staat in de zomer onze eerste “grote reis” gebudgetteerd.

We wonen echter op een steenworp van Rijsel dus is Parijs best wel dichtbij: van deur tot deur anderhalf uur enkel. We stapten de “supersnelle trein” op om 9u15 en waren een uurtje later in de lichtstad.

unnamed (4)

Eerst richting Eiffeltoren. Ik had, gezien we maar één dag in de stad vertoefden, een kleine voorbereiding gedaan en besloten om de metro op te gaan met een dagpas. Twee lijnen verder stapten we uit aan Trocadero en wandelden we richting Eiffeltoren. Na uitvoerig onder en rond de Eiffeltoren gewandeld te hebben, doken we de metro in aan de Militaire school. Toen ik immers vier weken op voorhand gezocht had om tickets voor de Eiffeltoren te bestellen, bleek deze uitverkocht. Tenzij ik 150 euro per persoon (!) betaalde. Dus een leugentje om bestwil later (enkel mensen van Frankrijk zelf kunnen die toren op, jongen) kwamen we bij Notre Dame weer boven. Helaas konden we niet dichtbij en de jongste snapte vast niet wat het effect was van het zicht op de half afgebrande kerk op de toeristen. We aten in een Italiaans restaurantje vlakbij want ondanks de drie tussendoortjes, knorde zijn maag alweer.

unnamed (5)

De derde topper die ik geselecteerd had, was de Sacré Coeur met Montmartre.  We stapten eerst samen op de nostalgische paardenmolen en hielden dan pauze op het mini-speelplein. Daarna namen we de funiculare naar boven, naar de kerk. Er vertrok net een toeristentreintje toen we aan de voet van de Sacré Coeur kwamen. Iets waar ik voor ik kinderen had, altijd smalend op neerkeek maar wat ik nu wel meer en meer apprecieer. Inmiddels hadden we immers al heel wat kilometers in onze benen. Na het ritje door Montmartre, inclusief de “kijk, mama, wat is die grote rode molen”, dwaalden we rond de witte kerk vooraleer een laatste keer de metro in te duiken. Een ijsje later gingen we de TGV op.

Onze jongste man, nooit de grootste stapper geweest, had toch mooi meegewandeld, zonder zeuren en genietend van de onverdeelde aandacht. Zo’n momenten zijn goud waard voor hen en voor jezelf. En jij, wat doe jij van uitstapjes?unnamed

Vijf tips voor uitstapjes met kinderen

Onze kinderen groeien op in de veilige omgeving van een kleine provinciestad, onder de kerktoren, waar er geen zichtbare armoede is en waar de klasfoto’s nog door iets te veel blonde krullenbollen bevolkt worden.

Zelf vind ik het echter belangrijk, hoe dankbaar ik ook ben voor deze mooie omgeving, dat kinderen leren dat dit niet alleen de afspiegeling van de wereld is. Dat er daarnaast ook een meer multiculturele wereld bestaat. Dat er grotere steden bestaan, die prachtig kunnen zijn maar ook enige gevaarlijke toets bevatten. Dat armoede ook tot de wereld behoort en dat de kinderen dankbaar mogen zijn voor het feit dat ze dagelijks lekker eten krijgen en een warm bed hebben.

Daarom neem ik ze per vakantie éénmaal mee naar een grotere stad. Antwerpen, Gent, Brussel, Leuven, Namen, … Steden die behapbaar zijn met kinderen, die iets te bieden hebben en die hen leren zich in verschillende omstandigheden te bewegen.

Ik heb geen mirakelrecept voor hoe die dag zonder kleerscheuren door te brengen. ’s Avonds ben ik altijd moe maar best wel tevreden over die pittige dag. Andere mama’s vragen me soms hoe ik dat doe, zo alleen met hen de hort op.

Moeilijk is het nochtans niet. Ik heb hieronder vijf tips voor wie dit ook eens wil proberen.

  • Durf met het openbaar vervoer te gaan. Geen verkeersstress in de wagen, geen parkingzoektochten, … Kinderen reizen gratis en ze genieten van je onverdeelde aandacht.
  • Leg die smartphone weg. Klinkt simpel maar zo dankbaar. Zelfs niet om foto’s te maken van je kleine telgen. Geef hen jouw aandacht en dan zullen ze niet hengelen om je aandacht. Ze zullen dan ook begrijpen daardoor dat er momenten zijn dat je hen aandacht kan geven en andere momenten, zoals in het huishouden, dat je dat niet kan.
  • Zoek musea op die hen boeien en combineer dit met een stadswandeling. Je zal zien dat kinderen echt wel openstaan voor musea. Trek hen mee in je verhaal. Tips zijn: Natuurhistorisch museum, Huis van Alijn, Designmuseum, Autoworld, Planetarium, Atomium, …
  • Neem proviand mee. Koekjes en water om de dag door te komen. Mijn ervaring is dat “hangry” (angry/hungry, got it?) echt wel op het lijf geschreven kan zijn van mijn kleuters. Zo krijg ik ze heel de dag welgezind mee met mij.
  • Toch een dood momentje? Enkele autootjes of kleurpotloden en een nieuw kleurboekje doden het stille moment terwijl je wacht op de beloofde spaghetti of frietjes. Het koopjeshoekje in de Hema is ideaal.

 

Morgen een pedagogische studiedag dus ik heb het RedStarLine museum op het programma gezet. Wat zijn jullie plannen voor een volgende uitstap?

Veel uitstapgenot gewenst!

Culturele uitstap in Gent

Als je enkele kleuters in huis hebt, kan je niet ontsnappen aan de commerciële molen van Studio100. En hoeveel respect we ook hebben voor het kinderparadijs dat Gert Verhulst uit de grond stampte, soms nemen we de kinderen ook graag eens mee naar een voorstelling dat aan de andere kant zit van het cultuurspectrum.

Zo reserveren we naast de Samson en Gert Kerstshow ook wel eens een zitje in het lokale cultureel centrum voor een voorstelling van Het Paleis of bezoeken we in de zomer wel eens een museum.

Vorige zondag stond het langverwachte “Ik en de dirigent” op het programma in het Capitool in Gent. Ik keek hier al een tijdje halsreikend naar uit, sinds de passage vorig jaar in Antwerpen werd geannuleerd. Het concept komt overgewaaid uit Londen waar de London Symphonic Orchestra kinderen laat kennismaken met enkele welgekende liedjes uit de klassieke muziekwereld terwijl ballerina’s en goochelaars de show opleuken.

De kinderen waren in elk geval dolenthousiast. Uiteraard, de zaal alleen al is veel indrukwekkender dan de lokale toneelzaal van onze stad en de glimlachjes van de andere kinderen werkten aanstekelijk. We kregen spontaan een kussen mee voor de kleinste en dirigeerden ons naar de voorste rijen, waar we onze plaatsen gereserveerd hadden.

De voorstelling zelf is inderdaad een wervelende show die werkelijk voorbijvliegt. Een Italiaanse wannabe-dirigent struint het podium op en af om de stukjes aan elkaar te entertainen, de ballerina’s brengen een delicaat samenspel met het symfonisch orkest, een goochelaar verstomt je met verdwijntrucs en dolken die doorheen een doos met een meisje in verdwijnen en een dame brengt een hoepelact waar je mond van open valt (en je nek van stijf wordt door het naar boven kijken).

En vooral: de kindjes worden mee opgezweept om te klappen, stampen en dansen. Ze mogen zelfs, als ze dit wensen, mee gaan dirigeren op het podium. De finale kwam te vroeg, veel te vroeg. Zelfs onze kritische jongste heeft het hele spektakel door luidkeels gelachen. De kinderen vroegen onmiddellijk wanneer ze dit nog eens zouden mogen doen. Als je de kinderen wilt inwijden in de wereld van klassieke muziek is dit een perfecte intro.

Oh, en vooraf gingen we eten in Eat Love Pizza aan de Ajuinlei. Een aanrader voor pizza-lovers die graag eens alternatieve smaken proeven (ooit al eens kinderen veganistische groentenpizza’s zien verorberen?). Zelf ging ik voor de traditionele variant. De puurheid van de ham en de burrata die ze op de pizza leggen, had ik al lang niet meer geproefd, zelfs niet uit de beste delicatessenzaken. Buggy- en peutervriendelijk (lees: veel plaats en kleurpotloden), verse wafeltjes als dessert, alleen maar lof. Reserveren aangewezen.

Waarom de IKEA nog altijd bij uitstek de kindvriendelijkste winkel blijft

Oktober dient zich positief aan: alleen maar zon. Tot nog toe hadden we slechts één dagje regen in onze buurt maar dat was uitgerekend net de dag dat de school een facultatieve vrije dag inlaste. Dit gecombineerd met de jongste die nog maar net hersteld was van de eerste herfstprik (lees: welkom terug, onderbroken nachten) en een echtgenoot die wel nog eventjes in het buitenland zat, zorgde ervoor dat ik al snel de conclusie trok dat we toch naar buiten zouden trekken, de regen door.

Op zo’n dagen is de IKEA maar een knipoog van ons verwijderd. Het was uiteraard Mobiele Maandag dus ik stapte, uitgerust met parapluutjes, drankbrikjes en picknickjes, de trein op met mijn twee kleuters. In Gent namen we dan de tram en gelukkig kwam de zon eventjes tussen de wolken door piepen toen we van de tramhalte naar de IKEA wandelden over een verkeersvrij nieuw aangelegd pad.

ikeaMijn idee was dat het superrustig ging zijn, maar als onze school een dagje gesloten is, moet ik altijd vaststellen dat de juffen vast ergens een onderonsje aan het doen zijn met andere scholen want er waren duidelijk nog veel kinderen die een dagje vrijaf hadden.

Na even wachten bij de ingang van Småland, waren er twee plaatsjes vrijgekomen. Intussen had ik al een aantal mama’s gezien die duidelijk opgelucht waren om hun hartedieven een uurtje in het ballenbad te kunnen achterlaten. Onze jongste kwam eindelijk aan de minimumlengte (hoera, hij is één meter hoog) en mocht dus ook de speelplek binnen.

Dat alleen al maakt dat IKEA de prijs verdient van meest kindvriendelijke winkel ooit. Ook als je de kinderen gewoon bij jou wilt houden of nadat ze uitgespeeld zijn in het ballenbad, staat de winkel vol met kleine zuiltjes waaraan de kinderen even kunnen spelen, bijvoorbeeld aan de kassa’s of aan de klantendienst, typisch die plaatsen waar je lang moet wachten.

Een tweede reden zijn de toiletten. Volwassenen zonder kinderen gaan hier vreemd van opkijken, maar niets zo leuk als met de kinderen naar het toilet gaan in de IKEA. Twee toiletten samen in één hokje, één klein, één groot. Kan je lekker tegelijk een plasje doen. Handjes wassen is ook een feest met lavabo’s op hun hoogte en een leuke spiegel.

Sinds kort kan je in IKEA naast de gratis IKEAfamily koffie ook kiezen voor de upgrade.

mac

In Gent is er immers een heuse barrista ingericht in stemmige kleuren. Ik besloot dan ook dat ik mezelf op die upgrade mocht trakteren. Het was net na de middag dus de file viel mee maar in het restaurant stonden er toch nog veel klanten aan te schuiven voor de befaamde balletjes. Deze plek is ook een zaligheid voor ouders met kinderen: beetje lawaaierig maar wel met aangepaste stoelen en bestek, een kroon en kleurpotloden, een kleine speelplek in het midden en, als kers op de taart, een ijsjesmachine waar de kinderen helemaal zelf hun softijsje kunnen halen. “Balletjes gaan eten”, is bij ons dan ook een synoniem geworden aan een fijne gezinsuitstap die tegelijk budgetvriendelijk blijft met echt waar voor je geld.

Daarop aansluitend, nog een budgettip. Een voordeel van mobiele maandag is immers dat je de vinger op de knip houdt, want je kan nu eenmaal geen twintig in elkaar te plaatsen meubelen meezeulen op tram en trein. Komt handig uit na de dure septembermaand.

Er is altijd wel iets klein dat je meeneemt naar huis, vb. uit de Zweedse shop maar in feite is de IKEA alleen al voor het restaurant een uitstapje waard. Gaan eten bij de IKEA, een heuse kindvriendelijke ervaring.

Picknicken-de-luxe als alternatief voor een restaurantbezoekje: waarom niet?

nic

Een prachtige zomer, geen wolkje aan de lucht, hét moment om lekker op stap te gaan. Dan ben je al eens op zoek naar de ideale plek om met de kinderen te eten, niet?
Maar wat als dat restaurant tegenwoordig ook op elke denkbare plek kan gecreëerd worden? Als het mooi weer is, lijkt het mooiste plekje om te eten met de kinderen immers je favoriete of nog te ontdekken stadspark, liefst met hippe speeltuin of een provinciaal domein, met een zuchtje wind dat het picknickdeken doet opbollen.
Je leest het goed, wij gingen picknicken en tegelijk uiteten. In Kortrijk kan je sinds kort een piekfijne picknickmand ophalen en dan verder trekken naar je zelf geselecteerde plekje. Wij kozen voor het Begijnhofpark omdat dit ideaal ligt op de route van Play Kortrijk, een eigenwijs kunstfestival dat de stad deze zomer inpalmt.

Met wie testte ik deze picknick uit?
Y., 6 jaar, altijd zin in een uitje en al ongelooflijk enthousiast als je het picknickdeken nog maar uithaalt.
Z., 4 jaar. Zonder hem zou opvoeding bij ons thuis een lachertje zijn, dus blij dat hij ons af en toe wat uitdaagt en wat zout toevoegt aan ons leven. Een kritische lieverd die wat extra motivatie nodig heeft voor alles wat hem weghaalt van zijn legoconstructies.
Uiteraard ook X., die een ruime picknickervaring er heeft op zitten sinds 35 jaar en mezelf, altijd blij om op zondagmiddag eventjes de voetjes onder tafel te kunnen steken. Spreekwoordelijk dan in dit geval.

 

Nic & Nikki Picnic service
Het concept is eenvoudig: je bestelt enkele dagen vooraf via het contactformulier op de site of gsmnummer en je haalt af op het gekozen moment. Zelf hoef je aan niets te denken: glazen en bestek, picknickdeken, natte doekjes voor de plakkerige handjes tot een aansteker voor het romantische kaarsje erbij: alles is voorzien. Nadien zet je het kratje weer af wanneer jij kiest.

Eerste indruk
Op zondag gaan aanbellen bij een privéwoning met 2 hongerige kleuters in de auto achter je, dan hoop je toch wel dat de afspraak zal behouden blijven. En ja hoor, gezwind wordt de deur opengedaan, je pakket wordt overhandigd met een kleine uitleg erbij en de koel te houden zaken worden voor jou in de koffer geplaatst. Geen rieten mand met geruit stofje aan de binnenkant maar een hip kratje en papieren zakjes voorzien van het logo. Het pakket is compleet en wij zoeven naar onze bestemming om te beginnen uitpakken.

Bediening
Niet bestaande, uiteraard. Alles is mooi voorbereid in aparte potjes, voor de kindjes is alles zo klaar en voor de volwassenen kies je zelf nog even het beleg op je bagel. Een menu en handleiding voor de bagel te beleggen is zelfs inbegrepen, voor mocht je even het noorden kwijt zijn bij het uitpakken.

The food
Lekker! Wij kozen voor de Deluxe picknick zonder extra’s en voor de kinderen evident genoeg de kids-formule. Daarvoor krijg je een lekkere aperitief voor het hele gezin, inclusief zelfgemaakte dipsaus. Voor de kinderen volgen dan enkele zachte broodjes, voor de ouders een bagel met beleg naar keuze en een hippe saladbowl. bow

bag

Om af te sluiten volgt een versgemaakte pannacotta voor de ouders. Misschien mogen ze voor deze laatste gang voor de kinderen nog iets origineler/gezonder zoeken dan een koekje met een zakje snoepjes, maar ze vonden het zelf in elk geval top en bovendien kon dat zakje snoep zo mee de glijbaan op, makkelijk zat.

panGoed voor met kinderen?
Je hoeft aan niets te denken, de kindjes vinden het een magische belevenis, je kan lekker romantisch doen met de fles bubbels en je hoeft niet bezorgd te zijn over luidruchtige kinderen die de tafel kunnen omverwerpen uit enthousiasme. Je kiest zelf hoeveel je wenst te spenderen, of je een formule “on the go” wilt (fietstochtje, iemand?) en je locatie.
Als zelfs onze jongste enthousiast was, dan weet je dat dit de test van de meest kritische gebruiker heeft doorstaan en zeker wel beantwoordt aan alle criteria om een lekkere maaltijd te beleven met het gezin.
De enige opmerking dat we kunnen geven is dat het niet goedkoop is qua formule maar we hadden eigenlijk nog over, dus tekort heb je zeker niet.

Extra pluim voor:

pakDe ecologische toets met het aparte vuilzakje en de papieren verpakkingen.

Praktisch
Nic&Nikki Picnic service, Kortrijk. Twee dagen op voorhand reserveren dus best even wachten op het weerbericht en als die een stabiele voorspelling geven, kan je plannen.